۲۰ مهر ۱۳۹۲

درد مشترک

بی کسی و بی خانمانی درد مشترک بشریت است.فرقی نمی کند درتبریز زندگی کنی یا در پاریس.

hedyeh [ ۲۷ مهر ۱۳۹۲ ]

دلم گرفته است...

از این جماعت.....

از این مردمان بی انصاف..

از این آدم آهنی های رنگی که هر لحظه

سیرتشان رنگ می بازد...

خدایا چه قدر زندگی در میان

این بندگانت سخت است..

انگار در جمع آنها غریبه ای بیش نیستم..

خسته ام...

خسته از آدم هایی که ظاهرشان شبیه

به انسان است...

اما باطنشان بی روح تر از سنگ های بیایان...

خدایا میخواهم آنها را با دنیای

کاغذی شان تنها بگذارم

دستم را بگیر... تا برای همیشه سویت بیایم....


نام Name
ایمیل Email
سایت Website
پیغام Message
کد امنیتی : Security Code :
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.
435850